Rrethimi i Shkodrës
1000 Lekë
Shto librin tek lista e librave të preferuar.
| Kategoria | Fabula & Tregime |
|---|---|
| Formati | |
| Gjuha | Shqip |
Pajisjet ku mund të lexohet libri
Përmbledhja
Në këto 20 tregime të “Rrethimi i Shkodrës”, historia nuk është vetëm e shkuar; ajo merr frymë dhe vepron mbi ne. Një letër e fshehur nga botimi i vitit 1596 zgjon një kujtesë që nuk pranon të vdesë, ndërsa një shkrimtar humbet autorësinë e jetës së vet përballë një Shehrezade moderne që zgjon rrëfime të pashprehura. Një trim i përmendur te “Lahuta e Malcis” lë pas një dyshim më të fortë se plumbi: a lind miti nga e vërteta, apo e vërteta nga nevoja për mit? Një kodik i lidhur me Shën Gjon Gojarti endet nëpër shekuj për të mbijetuar edhe në epokën e serverëve dhe metadata-s, duke sfiduar çdo rend kronologjik dhe çdo hierarki historike.
Kthjelltësia e papërballueshme e zhgjëndrrës, një tekst apokrif i humbur, tregojnë se kufijtë midis ëndrrës dhe realitetit janë të tretshëm, dhe trupi shpesh paralajmëron atë që mendja nuk arrin të kuptojë. Përmes ndjesive të hollësishme, ngjarjeve të çuditshme dhe zhgjëndrrave që përplasen me përvojën e përditshme, kuptojmë se vetëdija dhe perceptimi janë të lidhura në mënyra të paparashikueshme.
Flamuri, mikprerja dhe nderi nuk janë më zakone, por metafora të një cikli ku historia shkruhet gjithmonë nga ai që mbërrin vonë. Dy Aleksandër – Aleksandri i Madh dhe Aleksandri i Epirit – duket se pasqyrojnë njëri-tjetrin: njëri pushton Lindjen, tjetri Perëndimin, por të dy ndjekin fatin dhe mitin, duke sugjeruar se ndarja mes tyre është një iluzion i krijuar nga kujtesa. Në fund mbetet pyetja: a ishin dy burra të ndryshëm, apo një figurë e vetme e copëtuar nga rrëfimet tona?
Në këtë botim, koha, kujtesa, dhe literatura ndërthuren me ëndrrat, harresën dhe zhgjëndrrën, duke e bërë lexuesin të kuptojë se të jetosh, të ndjesh dhe të pranosh misterin është më e rëndësishme sesa të dish, të kontrollosh apo të shpjegosh çdo gjë. Historia nuk është thjesht ajo që shkruhet, por ajo që na lexon ne; dhe çdo libër, çdo dorëshkrim, çdo rrëfim apokrif, hap një hapësirë ku identiteti, kujtesa dhe kuptimi lindin e rilindin pafundësisht.
Këto tregime flasin për libra që nuk ruhen, por ruajnë, për dorëshkrime që zgjedhin lexuesin e tyre, dhe për kujtesën që na përdor, edhe kur mendojmë se e kemi nën kontroll.
Vlerësime
Lini përshtypjen tuaj
Libra të ngjashëm me "Rrethimi i Shkodrës"
Shpërndaje në: