Pajisjet ku mund të lexohet libri
Përmbledhja
Kur ishte hera e fundit që njeriu yt të tregoi diçka dhe ti e dëgjove deri në fund, pa parë asgjë tjetër?
Ndoshta të kujtohet menjëherë. Ndoshta duhet të mendohesh pak. Edhe mua më është dashur të ndalem përpara kësaj pyetjeje.
«Të xhelozoj… Më vodhe vëmendjen» — Vëllimi III lindi nga një ndjesi që mund ta kesh përjetuar edhe ti: të jesh aq pranë dikujt sa t’ia ndiesh ngrohtësinë, e përsëri të të marrë malli për të. Të kesh dëshirë t’i flasësh, por të presësh një çast kur sytë dhe mendja e tij të jenë aty me ty.
Në këto faqe të rrëfej për çastet kur dashuria është ende mes nesh, por nuk arrijmë ta bëjmë tjetrin të ndihet i dashur. Për fjalët që presin, për fëmijët që na tërheqin nga dora, për zërat e prindërve që i dëgjojmë me nxitim, duke menduar se nesër do të kemi më shumë kohë.
Por gjatë shkrimit më është dashur të përballem edhe me diçka që dhemb: ndonjëherë isha unë njeriu që dikujt i mungonte. Unë që kërkoja të më shihnin, ndërsa vetë kisha harruar të ngrija sytë.
Të ftoj ta lexosh këtë libër duke i lënë vend edhe asaj që nuk e ke thënë ende. Mund të gjesh një ndjesi që e njeh prej kohësh, por që nuk ke ditur si ta shprehësh.
Ndoshta dikush pranë teje po përpiqet të gjejë fjalët për të njëjtën gjë.
Vlerësime
Lini përshtypjen tuaj
Libra të ngjashëm me "Të xhelozoj... Më vodhe vëmendjen- Vellimi 3"
Shpërndaje në: